Geschiedenis

Volgens een beroemde legende zouden rond 1565 door baron Lazarus von Schwendi druivenplanten zijn meegenomen uit het Hongaarse Tokaj. Schwendi vocht daar met de Oostenrijkers tegen de Turken. Als grondeigenaar in Baden en de Elzas zou hij opdracht hebben gegeven de planten in Kientzheim te vermeerderen. (Tegenwoordig staat daar nog altijd zijn kasteel, eigendom van de Confrérie Saint-Étienne.) In deze tijd droomde men in wijnbouwgebieden over heel Europa ervan om een eigen versie van de beroemde Hongaarse tokaj te produceren, een zeer gevraagde wijn op basis van de furmintdruif. Maar volgens diverse ampelografen had de door Lazarus von Schwendi meegenomen druif niets te maken met de fameuze Hongaarse wijn. In plaats daarvan zou het de uit de Bourgogne afkomstige Pinot Gris zijn geweest, bekend om zijn kwaliteit en vermogen om zeer geconcentreerde wijnen te produceren, grauer tokayer genoemd. Los van ampelografische en smaaktechnische aspecten heeft de veelbewogen geschiedenis van de verschillende benamingen de aandacht van de wijnwereld weten vast te houden. Grauer tokayer werd achtereenvolgens tokay gris, Tokay d‘Alsace, Tokay Pinot Gris en uiteindelijk, sinds 1 april 2007, Pinot Gris.

In het glas

Kleur :
Mooie goudgele tot amber kleur.
Geur :
Over het algemeen weinig intens, maar met een grote aromatische complexiteit. Pinot gris ontwikkelt vaak typisch rokerige tonen : aroma’s van kreupelhout, verbrande druiventwijgen, mos, champignons, zuidvruchten, abrikoos, honing, bijenwas en kruidkoek. Aangezien hij van nature vrij discreet is, is Pinot Gris gebaat bij karafferen om zijn complexiteit volledig tot zijn recht te laten komen.
Smaak :
Edele wijn met veel vulling en een bewonderenswaardige rondheid die soms overgaat in een licht zoete weelderigheid, maar altijd ondersteund wordt door een mooie frisheid. Zijn uitgebalanceerde kracht maakt hem zo aantrekkelijk.

Aan tafel

Pinot Gris is een wijn die door zijn sterke persoonljkheid vraagt om gerechten die hoog op smaak zijn. Het is ook de witte Elzasser die met het grootste gemak gerechten begeleidt die normaliter zijn voorbehouden aan rode wijnen. Wild, al dan niet gemarineerd, kalf, varken, gevogelte – in het bijzonder met sauzen die hoog op smaak zijn -, gebraden vlees, niertjes, risotto, champignons en gerechten als polenta maken er een echte eetwijn voor de herfst van. In de Elzas wordt hij ook geschonken bij de befaamde baeckeoffe. Door de balans tussen materie en frisheid accentueert hij combinaties van zoet en hartig. Foie gras, vers, gebakken of mi-cuit smaken er fantastisch bij. Bovendien maken al die eigenschappen Pinot Gris ook een heerlijke aperitiefwijn.

Ampelografie

De pinot gris onderscheidt zich van de Pinot Noir door de kleur van zijn druiven.

Blad :
Midelgroot, rond, diep groen, dik, blaasjes. Middelgrote, spitse tanden.
Tros :
Klein, cylindrisch, compact.
Druif :
Klein, rond of licht ovaal, rosegrijs tot blauwgrijs. Dikke schil, weinig pulp met weinig sap.

In de wijngaard

Pinot gris is een druif met behoorlijk veel groeikracht maar weinig productief. Hij voelt zich thuis op vrij diepe, betrekkelijk droge kalkbodems met een goede ligging. Hij is weinig gevoelig voor winterkou, maar door zijn erg dunne schil is hij wel heel kwetsbaar voor grijze rot.